counter 6,680

Profile

•.★ F h ⓞ N e ★.•
•۰· w e l c o m e ·۰• ♥โลกหมุนด้วยความรัก♥

Calendar

February 2008
S M T W T F S
« Jan   Mar »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 

Recent Readers

You!
Join storythai!

Nutt-naliN
♥ zaii ™
kkkitty88
•.★ F h ⓞ N e ★.•
RYUZ RIEW '
iiiagainstiii
AKAZIZZ❤
^AuRuMi^
JaH
ST AANG ♥
ferbii
♀Lady_Fir§t♀ツ
auanirity
♥! ยั ย ด อ ก ห ญ้ า !♥
TONK
AMPERE
poko-ongz
LoLItA~~~
:) PosT__ScripT

...n e w l o o k...

 

นั่งปรับแต่งไดตั้งนาน ไอ้ที่นานนนน ก้เพราะไม่มีทักษะในการแต่งไดซะเท่าไร

 

ไม่มีใครทำหั้ย ทำเอาเอง ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ได้แค่นี้แหละ

 

แต่จะว่าไป มันก้ไม่ได้สำคัญอะไร มันก้แค่ส่วนเล็กๆที่ทำหั้ยไดน่าอ่าน

 

แต่ที่สำคัญกว่านั้น ก้คือสิ่งที่เรา เขียนลงไปต่างหาก...

 

เพราะเราก้ต่างมีจุดมุ่งหมายที่จะมาถ่ายทอดเรื่องราวให้กันและกัน

 

- ไม่ได้มาประกวดแต่งไดช่ายยยม๊า...??? -

 

มีทั้งสุขทุกข์ ข้อคิด ทัศนคติดีๆ แนวทางชีวิต สิ่งที่เราไปพบเจอะเจอกันมา

 

มีทั้งเรื่องราวดีๆ ความทรงจำดีๆ แต่ก้นั่นแหละ ทุกอย่างมันมีสองด้านเสมอ

 

กลับกลายเปนว่า การเขียนไดอารี่ เปน cyber war อย่างนึงไปแล้ววว

 

เม้นด่ากันไปกันมา ทั้งๆที่บางครั้งไม่ได้รุ้จักมักคุนกะเค้าเรยยยย

 

และบางทีก้ยังไม่รุ้ว่า ไม่ชอบเค้าเพราะอะไรเรย เหนเค้าว่าๆกันมาก้เอากะเค้ามั่ง

 

ทุกคนต่างมีชีวิตเปนของตัวเอง อย่าไปกำหนดชีวิตใคร

 

อย่าให้ใครมากำหนดชีวิตของเรา...

 

เฮ้อ~

 

ทำไมเพลงลงไม่ได้น๊า...

แล้วรุปนิ่ ลงยังงัยอิกล่ะเนี่ย???

บ่นมากไปแร้วววว  นอนดีกว่าzzZ 

 

...n e w l o o k...

 

นั่งปรับแต่งไดตั้งนาน ไอ้ที่นานนนน ก้เพราะไม่มีทักษะในการแต่งไดซะเท่าไร

 

ไม่มีใครทำหั้ย ทำเอาเอง ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ได้แค่นี้แหละ

 

แต่จะว่าไป มันก้ไม่ได้สำคัญอะไร มันก้แค่ส่วนเล็กๆที่ทำหั้ยไดน่าอ่าน

 

แต่ที่สำคัญกว่านั้น ก้คือสิ่งที่เรา เขียนลงไปต่างหาก...

 

เพราะเราก้ต่างมีจุดมุ่งหมายที่จะมาถ่ายทอดเรื่องราวให้กันและกัน

 

- ไม่ได้มาประกวดแต่งไดช่ายยยม๊า...??? -

 

มีทั้งสุขทุกข์ ข้อคิด ทัศนคติดีๆ แนวทางชีวิต สิ่งที่เราไปพบเจอะเจอกันมา

 

มีทั้งเรื่องราวดีๆ ความทรงจำดีๆ แต่ก้นั่นแหละ ทุกอย่างมันมีสองด้านเสมอ

 

กลับกลายเปนว่า การเขียนไดอารี่ เปน cyber war อย่างนึงไปแล้ววว

 

เม้นด่ากันไปกันมา ทั้งๆที่บางครั้งไม่ได้รุ้จักมักคุนกะเค้าเรยยยย

 

และบางทีก้ยังไม่รุ้ว่า ไม่ชอบเค้าเพราะอะไรเรย เหนเค้าว่าๆกันมาก้เอากะเค้ามั่ง

 

ทุกคนต่างมีชีวิตเปนของตัวเอง อย่าไปกำหนดชีวิตใคร

 

อย่าให้ใครมากำหนดชีวิตของเรา...

 

เฮ้อ~

 

ทำไมเพลงลงไม่ได้น๊า...

แล้วรุปนิ่ ลงยังงัยอิกล่ะเนี่ย???

บ่นมากไปแร้วววว  นอนดีกว่าzzZ 

 

...ท า ง ฝั น...

อ๊ะ~  ไม่ได้เข้ามานานสตอรี่' เปลี่ยนไป๋!!!

แต่เชื่อว่าทุกอย่างที่ปรับปรุงแก้ไข ก้เพื่อให้ดีขึ้น

แต่ยังงัยมันก้ย่อมมีอุปสรรคปัญหาบ้าง จากความเคยชิน

ถึงแม้ตอนนี้ก้ยังงงๆๆๆกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลง

แต่เด๋วก้กลายมาเปนความเคยชินเหมือนเดิม...

เปนกำลังจัยหั้ยพิ่กร ค่า...^^

 

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาไปบูมหั้ยพิ่บัณฑิต '49

แล้วก้ไปยินดีกะพี่กอล์ฟ สายรหัส พิ่กล้า พิ่เติ้ล TA สุดซี้!!

 น่าดีใจและภูมิใจกับพิ่ๆทุกคน ที่ประสบความสำเร็จไปอิกก้าวหนึ่ง

มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยยยย ที่กว่าจะมีวันนี้...

4 ปีที่ผ่านไป ที่ดูเหมือนเนิ่นนาน แต่พอมาวันนี้กลับดูแค่แป๊บเดียว

4 ปีที่ต้องเรียน ต้องอ่าน ต้องเหน็ดเหนื่อย ท้อแท้

ก้เพื่อวันนี้...กระดาษแค่แผ่นเดียว ทำไมมันถึงยิ่งใหญ่จัง

ตอนที่เรียนอาจร้องไห้กับตำรา แต่วันนี้...มีแต่น้ำตาและรอยยิ้มแห่งความยินดี

เฮ้อ!! พูดเหมือนจบซะเอง...แต่ยังงัยสักวันเรากต้องเปนบัณฑิตให้ได้

สู้ สู้ ~~ อิก 2 ปีคร๊าบบบบบบ กิ้ว กิ้ว 

" เพื่อความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่...

  ต้องไม่เพียงแค่ลงมือกระทำ...แต่ต้องใฝ่ฝันด้วย

  ไม่เพียงแค่วางแผน...แต่ต้องเชื่อว่าทำได้ด้วย "

เพราะฉะนั้นเราต้องทำได้!!

แต่ตอนนี้ไปอ่านหนังสือสอบหั้ยผ่านปี 2 ก่อนละกันเนอะ ^^

 

รุป ม.แม่ฟ้าหลวงยามค่ำคืน สวยมากมาย....

 

 

...n e w l o o k...

 

นั่งปรับแต่งไดตั้งนาน ไอ้ที่นานนนน ก้เพราะไม่มีทักษะในการแต่งไดซะเท่าไร

 

ไม่มีใครทำหั้ย ทำเอาเอง ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ได้แค่นี้แหละ

 

แต่จะว่าไป มันก้ไม่ได้สำคัญอะไร มันก้แค่ส่วนเล็กๆที่ทำหั้ยไดน่าอ่าน

 

แต่ที่สำคัญกว่านั้น ก้คือสิ่งที่เรา เขียนลงไปต่างหาก...

 

เพราะเราก้ต่างมีจุดมุ่งหมายที่จะมาถ่ายทอดเรื่องราวให้กันและกัน

 

- ไม่ได้มาประกวดแต่งไดช่ายยยม๊า...??? -

 

มีทั้งสุขทุกข์ ข้อคิด ทัศนคติดีๆ แนวทางชีวิต สิ่งที่เราไปพบเจอะเจอกันมา

 

มีทั้งเรื่องราวดีๆ ความทรงจำดีๆ แต่ก้นั่นแหละ ทุกอย่างมันมีสองด้านเสมอ

 

กลับกลายเปนว่า การเขียนไดอารี่ เปน cyber war อย่างนึงไปแล้ววว

 

เม้นด่ากันไปกันมา ทั้งๆที่บางครั้งไม่ได้รุ้จักมักคุนกะเค้าเรยยยย

 

และบางทีก้ยังไม่รุ้ว่า ไม่ชอบเค้าเพราะอะไรเรย เหนเค้าว่าๆกันมาก้เอากะเค้ามั่ง

 

ทุกคนต่างมีชีวิตเปนของตัวเอง อย่าไปกำหนดชีวิตใคร

 

อย่าให้ใครมากำหนดชีวิตของเรา...

 

เฮ้อ~

 

ทำไมเพลงลงไม่ได้น๊า...

แล้วรุปนิ่ ลงยังงัยอิกล่ะเนี่ย???

บ่นมากไปแร้วววว  นอนดีกว่าzzZ 

 

...ท า ง ฝั น...

อ๊ะ~  ไม่ได้เข้ามานานสตอรี่' เปลี่ยนไป๋!!!

แต่เชื่อว่าทุกอย่างที่ปรับปรุงแก้ไข ก้เพื่อให้ดีขึ้น

แต่ยังงัยมันก้ย่อมมีอุปสรรคปัญหาบ้าง จากความเคยชิน

ถึงแม้ตอนนี้ก้ยังงงๆๆๆกับสิ่งที่เปลี่ยนแปลง

แต่เด๋วก้กลายมาเปนความเคยชินเหมือนเดิม...

เปนกำลังจัยหั้ยพิ่กร ค่า...^^

 

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาไปบูมหั้ยพิ่บัณฑิต '49

แล้วก้ไปยินดีกะพี่กอล์ฟ สายรหัส พิ่กล้า พิ่เติ้ล TA สุดซี้!!

 น่าดีใจและภูมิใจกับพิ่ๆทุกคน ที่ประสบความสำเร็จไปอิกก้าวหนึ่ง

มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยยยย ที่กว่าจะมีวันนี้...

4 ปีที่ผ่านไป ที่ดูเหมือนเนิ่นนาน แต่พอมาวันนี้กลับดูแค่แป๊บเดียว

4 ปีที่ต้องเรียน ต้องอ่าน ต้องเหน็ดเหนื่อย ท้อแท้

ก้เพื่อวันนี้...กระดาษแค่แผ่นเดียว ทำไมมันถึงยิ่งใหญ่จัง

ตอนที่เรียนอาจร้องไห้กับตำรา แต่วันนี้...มีแต่น้ำตาและรอยยิ้มแห่งความยินดี

เฮ้อ!! พูดเหมือนจบซะเอง...แต่ยังงัยสักวันเรากต้องเปนบัณฑิตให้ได้

สู้ สู้ ~~ อิก 2 ปีคร๊าบบบบบบ กิ้ว กิ้ว 

" เพื่อความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่...

  ต้องไม่เพียงแค่ลงมือกระทำ...แต่ต้องใฝ่ฝันด้วย

  ไม่เพียงแค่วางแผน...แต่ต้องเชื่อว่าทำได้ด้วย "

เพราะฉะนั้นเราต้องทำได้!!

แต่ตอนนี้ไปอ่านหนังสือสอบหั้ยผ่านปี 2 ก่อนละกันเนอะ ^^

 

รุป ม.แม่ฟ้าหลวงยามค่ำคืน สวยมากมาย....

 

 

...T e A r ...


คนเรา . . . อ ย่ า พ ย า ย า ม กั ก เ ก็ บ น้ำ ต า

ถ้ารู้ว่า . . .มันเกินจะกั้นไว้ได้

ไม่มีใครเกิดมา แล้ว ไ ม่ เ ค ย ร้ อ ง ไ ห้

แม้กระทั้ง . . . วันแรกที่ลืมตาดูโลก

ก็ต่างร้องไห้ด้วยกันทั้งนั้น . . .

เมื่อมี . . . น้ำ ต า

นั่นไม่ได้หมายความว่า . . . อ่ อ น แ อ

แต่บางทีอะไรที่มันมากเกินไป เกินกว่าที่จะรับไว้

ก็จำเป็นที่ ต้ อ ง ร ะ บ า ย ออกมาบ้าง

ดีใจมาก . . . เสียใจมาก . . . ตื้นตันมาก

ความรู้สึกแบบนี้ทำให้ เ ร า เ สี ย น้ำ ต า ได้ทั้งนั้น

เพียงแต่ . . . อ ย่ า ฝื น ตั ว เ อ ง ต้องยอมรับความรู้สึกของตัวเอง

อ ย่ า ปิ ด กั้ น ความอ่อนแอ . . . ของตัวเอง

ถ้าอยากร้องไห้ ก็ ร้ อ ง ซ ะ ใ ห้ ห า ย อึ ด อั ด

ร้องไห้ . . .ไม่ใช่เรื่องที่น่าอาย

เรากล้าที่จะร้องไห้ คือ คนที่ เ ข้ า ใ จ ค ว า ม รู้ สึ ก ของตัวเอง

ย อ ม รั บ ใ น สิ่ ง ที่ ตั ว เ อ ง กำ ลั ง เ ป็ น . . .

เพราะคนที่เสียใจแล้วไม่ร้องไห้ ไม่ระบายออกมา

นานๆ ไปอาจจะทำให้ มี ค ว า ม เ ศ ร้ า อ ยู่ ลึ ก ๆ

แล้วเลือกที่จะระบายออกมาเลยไม่ดีกว่าหรือ

อย่าพยายาม อดกลั้น ที่จะร้องไห้

ปล่อยให้น้ำตามันไหลออก จ น ก ว่ า จ ะ ส บ า ย ใ จ

และ . . . เมื่อน้ำตาเหือดแห้งไป

เราจะ ไ ด้ ค ว า ม เ ข้ ม แ ข็ ง กลับมาให้ตัวเรา . . .



.....

...

..

.

ร้องไห้ออกมา ซะให้พอ...

อย่าทำเข้มแข็ง แท้ที่จิงแล้วอ่อนแอ...

อย่าปิดกั้นความรู้สึกของตัวเอง

เราอาจจะไม่ทำหั้ยแก ยิ้ม หัวเราะ หรือหยุดร้องไห้

แต่อย่างน้อยเราก้จะอยู่เคียงข้างแก

รับฟังแกระบายมันออกมา...






hoxxiihoox